چه کسی آینده بهتری در مقایسه با مهارکننده های شعله بدون هالوژن و بازدارنده های شعله برمین شده دارد؟ سری برمین کارآمد ، همه کاره ، بدون هالوژن ، سازگار با محیط زیست و مقرون به صرفه است. مواد نگهدارنده شعله سنتی به طور کلی از هالوژن حاوی پلیمرها یا هالوژن حاوی ذخایر شعله استفاده می کنند. مزایای نگهدارنده شعله هالوژن با دوز کم ، راندمان نگهدارنده شعله بالا و کاربرد گسترده است. با این حال ، نقطه ضعف آشکار آنها این است که آنها در هنگام احتراق مقدار زیادی دود و گازهای سمی و خورنده تولید می کنند که آسیب بزرگی به همراه دارد. در صورت بروز حادثه آتش سوزی ، به دلیل تجزیه حرارتی و احتراق ، مقدار زیادی از دود و گازهای خورنده سمی تولید می شود که باعث می شود پرسنل از خاموش کردن آتش سوزی و فرار ، و ابزارها و تسهیلات را خراب کنند. به خصوص پس از بررسی ، مشخص شده است که بیش از 80 ٪ تلفات در آتش سوزی ناشی از دود غلیظ و گازهای مضر در مواد اولیه است. بنابراین ، اکتشاف و توسعه عقب ماندگی های شعله بدون هالوژن به ناچار توجه را به خود جلب می کند.
توسعه مهارکننده های شعله برمین شده. اگرچه بازدارنده های شعله مبتنی بر برم مقدار زیادی دود را آزاد می کنند ، اما آنها به دلیل عملکرد خوب عقب ماندگی شعله ، دوز کم و حداقل تداخل در خصوصیات محصول ، هنوز هم نیروی اصلی نگهدارنده شعله هستند. با توسعه فناوری ، ویژگی جدید مقاوم در برابر شعله های برامین ، افزایش مداوم میزان برمین و وزن مولکولی است.
به طور کلی ، بازدارنده های شعله هالوژنه مزایای بازده نگهدارنده شعله بالا ، سازگاری خوب با مواد اولیه و تطبیق پذیری قوی را دارند. دوستی محیطی در آزاد کردن گازها از مقارف شعله بدون هالوژن سودمندتر است. در سالهای اخیر ، به دلیل توسعه مداوم فن آوری عقب ماندگی شعله بدون هالوژن ، کمبود منابع هالوژن و افزایش قیمت آنتیموان ، مزایای بازرگانان شعله بدون هالوژن در برنامه های جدید فناوری و مقرون به صرفه بیشتر افزایش یافته و بهبود یافته است. بازدارنده های شعله رایگان هالوژن ارزان هستند و دامنه استفاده آنها به تدریج در حال گسترش است.
