بازدارنده های شعله رایگان هالوژن یکی از سریعترین مواد افزودنی مواد هستند. هدف از مهارکننده های شعله بدون هالوژن ، وقف مواد غیرقانونی غیر شعله ای با خاصیت مهار کننده شعله است و آنها را تحت شرایط خاص کمتر در معرض احتراق یا خاموش کردن خود قرار می دهد. با توسعه مداوم فناوری عقب ماندگی شعله بدون هالوژن ، انواع بیشتری از مهارکننده های شعله بدون هالوژن وجود دارد و عملکرد آنها نیز بسیار بهبود یافته است. دو روش اصلی وجود دارد که در آن مهارکننده های شعله بدون هالوژن اثرات مهار کننده شعله دارند: یکی این است که حوادث آتش را به تأخیر بیندازد ، سرکوب گسترش آتش سوزی و مهار واکنشهای احتراق از طریق مکانیسم های مختلف عمل باشد. روش دیگر گسترش سریع و کربن سازی سطح مواد برای تشکیل یک لایه محافظ است. با بهبود مستمر آگاهی مردم از حفاظت از محیط زیست و ایمنی و همچنین تحقیقات مداوم و توسعه فن آوری های جدید ، عقب نشینی های شعله بدون هالوژن در آینده توسعه بیشتری خواهند داشت. امروز ، Hefei Wanran در مورد چهار جهت اصلی توسعه مهارکننده های شعله بدون هالوژن در آینده صحبت خواهد کرد ، به این امید که برای همه مفید باشد.
فناوری رسوب کربن.
در حین احتراق پلیمر ، رسوب کربن در مرحله چگالش رخ می دهد ، که می تواند به هدف عقب ماندگی شعله برسد. هنگامی که ضخامت رسوب کربن روی سطح ماده به 1 میلی متر برسد ، می تواند بدون داشتن آتش سوزی در برابر دمای بالای 743 درجه مقاومت کند. در روکش ها ، پنتائرتریتول ، اسید پلی فسفوریک و ملامین می توانند به عنوان عوامل کربن سازی خوب ، کاتالیزورهای کربن سازی و عوامل کف سازی استفاده شوند. اضافه کردن آنها به نسبت خاصی می تواند پوشش های مهار کننده شعله بدون هالوژن با کارایی بالا را تهیه کند.
علاوه بر این ، مخلوط کردن پلیمرهای به راحتی کربن شده با پلیمرهای غیر کربن شده نیز دارای اثرات مهار کننده شعله خوبی است. به عنوان مثال ، مخلوط کردن اتر به راحتی کربن شده اتر با پلی استایرن با ضربه بالا می تواند به دلیل رسوب کربن ، عقب ماندگی شعله را تا حد زیادی بهبود بخشد. اگر مقدار کمی از مهارکننده شعله بدون هالوژن که برای خاموش کردن آتش سوزی فاز گاز استفاده می شود ، عملکرد عقب ماندگی شعله بالایی داشته باشد و از این فناوری رسوب کربن به طور گسترده ای استفاده می شود.
فناوری سرکوب دود.
با توجه به این واقعیت که مهارکننده های شعله بدون هالوژن می توانند تولید دود پلیمرها را افزایش دهند ، سرکوب دود به یک موضوع مهم تحقیق تبدیل شده است. سرکوب کننده دود یک افزودنی است که می تواند به طور موثری انتشار دود و تراکم دود را کاهش دهد. استفاده از سرکوب کننده های دود عمدتاً روی پلی وینیل کلرید متمرکز است و سرکوب کننده های دود حاوی ترکیبات کلیدی مؤثرترین موارد هستند. علاوه بر نمکهای کلیدی اکسید و اکسید آلومینیوم ، روی کلید سرکوب کننده دود تازه توسعه یافته روی در خارج از کشور سرکوب کننده دود با میزان مسمومیت کم و عملکرد عالی بازدارنده شعله است. با توجه به قیمت بالای ترکیبات آلومینیومی ، بورات روی ، هیدروکسید آلومینیوم ، روی ، سیلیکون و فسفر اغلب با مقادیر کمی از ترکیبات آلومینیومی ترکیب می شوند و اضافه می شوند که این یک روش عملی برای حل مشکل سرکوب دود فعلی است.
فناوری میکروکپسول.
میکرو کپسوله سازی می تواند از مهاجرت مقادیر شعله بدون هالوژن ، بهبود عقب ماندگی شعله و ثبات جلوگیری کند.
فناوری میکروکپسول به پیشرو فناوری عقب ماندگی شعله تبدیل شده است. در سالهای اخیر ، محصولات ریزپردازان خارجی ، مانند فلوئوروکربن های DuPont ، با استفاده از پلیمرها برای استفاده در پلی وینیل کلرید ، پلی پروپیلن و PVR (سرکه پلی اورتان) با نتایج خوبی با پلیمرها استفاده شده اند.
گرانول
بازدارنده های شعله رایگان هالوژن مانند هیدروکسید آلومینیوم ، هیدروکسید منیزیم ، اکسید آنتیموان و غیره. فن آوری ها و تجهیزات جدید برای میکرونیزه کردن آنها مورد نیاز است و از این طریق قابلیت جریان ، پردازش و عقب ماندگی شعله را بهبود می بخشد.
